Anlatmazsan kimse anlamıyor. Birde işin garip tarafı anlatıyorsun yine anlamıyorlar. Bir kaç klişe laf ve ardından kendi dertleri yada havadan sudan.
Belkide asıl problem umurlarında değilsindir. Fazla beklentiye girmemeliydik, fazla değer vermemeliydik. Herkesin kendine düşen, rolleri, sorumlulukları vardır. Sanırım bize karşı kimsenin bir sorumluluğu, rolü yok. Acaba insanlar aleminin dışında mıyız? yada güçlü davranıyoruz bundan dolayı "Bize ihtiyacı yok onunla ilgilenmesek te olur" mu diyorlar. Açıkçası buna pek anlam veremiyorum.
Nezaketen de olsa bir "Nasılsın"sorusu ve ardında "Bak sende bir şey var anlatmak istediğinde ben burdayım " demek te çok zor olmasa gerek. Yada direk sormak yerine ısrarla onun hakkında konuşup nedenini öğrenene kadar soru sormak için fazlamı değersizler.
Bu durumdan neden mi bu kadar yakınıyorum verdiğim değerin, gösterdiğim itimatın küçük bir kısmını bile alamıyoruz. Gözlerimin içine bak ve beni anla demiyorum. sadece nasılsın ve cevaplamadığımda sen de bir şey var de! mevzu aslında bu.
Çok güzel bir yazı olmuş, elinize sağlık.
YanıtlaSilbazı insanlari anlamak kadar zor bir şey yok gerçekten bazen düşünüyorum acaba bende mi birşey var diye ..
YanıtlaSildilerim değeri hak eden insanlarla karşılaşırız .. sevgiler ....🌸
umarım öyle olur :)
SilBlogunuzu yeni keşfettim ve sizi izlemeye aldım. Sizi de bloguma bekliyorum.
YanıtlaSilmerhaba ben de yeni takipçiyim bana da beklerim..
YanıtlaSilİnsanların dert yaratmak usta oldukları bu dönemde, onlardan imkansızı istemek hayal dersem bana kızmazsınız umarım. Benim geçtiğimiz aylarda gencecik ağabeyim vevat etti. Ve Maalesef çok yakın dostlarımdan büyük bir kısmı aramadı. Şaşırdım mı Hayır!!! Zira birkaç iyi dostumdan başka kimseden hiç bir beklentim yok. Gayet şık ve güzel, kafam rahat. Tavsiyemdir..
YanıtlaSilSanırım bu durumu kavrayabilmem için biraz fazla toyum.
Silumarım kopyala yapıştır değildir :) çünkü böyle bir şey duyduğuma sevindim :)
YanıtlaSiltercihim çoğunlukla susmaktır fakat işin içinden çıkamayacağın zamnda birileri olsun istiyorum. konuşamaya çalışıncada beklenilen ilgi alaka olmayınca birde buna üzülüyorum.
YanıtlaSilAcaba biz kendimize sarılıyor muyuz?Önce kendimize sarılalım,değer verelim,gelenler zaten gelir.Sevgilerimle :)
YanıtlaSilNerelerdesin? Neden yazmayı bıraktın?
YanıtlaSilYokluğunu fark etminiz inanılmaz sevindirdi :))) sıkılıkla insanlar benim yazımı neden okusunki diye kendi kendime moralimi
Sildüşürüyorum sizin ki gibi değerli yazılar okudukça 😏 ama kendime geldim ben yazarken mutluyum birileri okumasda olur diyorum :)))
Bu süreçte bu yorum gerçekten iyi geldi :) çok teşekkür ederim :)
Beklentiyi ne kadar az tutarsak o kadar az kırılıyoruz galiba. Ama her zaman bunu başarmak da mümkün olmuyor tabii. Bu yaman çelişkinin çözümü de çoğu kez ederi kadar değerden geçiyor sanki. Sevgilerimle...
YanıtlaSil