Herakleitos'un her şeyin aktığı öğretisi ve göreceliği gibi sıcak olan soğuk olana, parlak olan soluk olana evrende daima akış mevcut. Aynı şekilde benim de gözlemlediğim insan hayata yalnız başlar, kalabalıklaşır ve yeniden yalnız kalır. Burada bahsedilen yalnızlık bir ağacın yaprak dökmesi gibi değil, bir ağacın dallarının kırılarak bir kaç ana hattı kalması gibi.
Bu bir doğal akış. Kendin hayatın evrelerini atlarken hiç bir şey yerli yerinde kalmayacak. Çocukluk arkadaşların oyun oynadığın bahçede seni beklemeyecek. Ya da lise yıllarındaki okulun arka bahçesindeki masada vakit geçirdiklerin hala seni bekliyor olmayacak. Onlar da başrolü olduğu hayatının evreleriyle meşgul.
Ama yine de beklesin istediysen bir yerden sonra bu isteğe cevap veremeyeceksin. Herkesle her şeyle aynı oranda ilgilenecek ne vaktin ne de sevgin kalacak. Kimi zaman sen ayrılacaksın o masadan kimi zaman onlar. Eksile eksile birkaç ana gövde dışında kimse kalmayacak.
Yalnızlaşıyor insan ama bu bizim için hüsni yalnızlık olsun.


How nice post dear!
YanıtlaSildoğuyor çoğalıyor ve bin parçaya bölünüyoruz..
YanıtlaSilSon damla nereye akacak ?
YanıtlaSil