Bir Başka Gezgin

 Bir kitapta şöyle yazıyordu:"Sınıfa döndüm ve "Her biriniz, tek tek sevdiği bir şairden bir dize okusun lütfen." dedim. Kimi seviyor kimi aklınızda tutuyorsanız ondan bir dize. Şaşkınlık uyandırıcı bir durum ama yaklaşık elli kişilik sınıfta çıt yoktu. Bu kadar öğrencinin içinden bir dize okuyan çıkmadı. Bu gençler uzun saatler boyunca masa başında dirsek çürütüp yüksek puan alarak bu fakülteye geliyorlar. Uç yıl sonra doktor olarak mezun olacaklar bir dizeyi akıllarında tutamadıkları gibi, görünen o ki kendi alanları dışında pek az okuyorlar."

Yazar  ne kadar haklı bir serzenişte bulunmuş. Hala  masa başında dirsek çürüten olarak akranlarımı görüyorum.  At yarışı misali koştururken ruhlarını dinlemeyi unuttular. Sanatı, edebiyatı lüzumsuz görüyorlar, bir çoğunun kendilerine ait bir hobileri bile yok. Mezun olduktan sonra da tek düze iş hayatı onları bekleyecek. Bu dünyadan hiç yaşamamış gibi göç edecekler. 

Bir çiçek koklasak... 

bir şiir okusak .... 

dünya daha yaşanılabilir hale gelecek oysaki.