Bir Başka Gezgin

Genelde dışarıya çıkınca ilk tercih edilen yer kafeler oluyordu. Pandemi dönemi bu durumu biraz alt üst etti ve artık insanlar parklara, yeşillik olan herhangi bir yer bulunca oraya akın ediyorlar. El mahkum. Benim içinse çok bir şey değiştirmedi. Uzun zamandır doğry düzgün kafe falan bilmem. Tek bilidğim yerler yemek satan yerler. Onun dışında arkadaşlarımla park, bahçe, mesire alanları, göl kenarı ne bulursak yeşilliğe yayılır, termosa çayımızı koyup- Termosu icad edenden Allah razı olsun- evden getirdiğimiz kurabiyelerle sohbet ederiz. Kafelerde çalan o müzik sesleri yok, garson gözünün içine bakmıyor,  yan masayla dip dibe değilsin, istediğin gibi yaylıyorsun 😊 Üstelik maliyeti de çok düşük. Geçenlerde hava güzel olduğunda yine gittim her zaman boş olan yerlerde oturcak yer kalmamış.  O an elimi belime koyup siz yokken ben vardım buralarda deyip gönderesim geldi 😄 .  Tabii halka açık yer hadimi bilip kıyıdan köşeden bir yer buldum kendime 😄  

Şunu da eklemek isterim kafe düşmanı da değilim. Çok samimi olmadığın birini de parka gidelim diyemezsin, soğuk havalarda dışarı çıkmak veya gezmek istediğinde de kurtarıcın oluyor. Bende her vatandaş gibi yokluğunu arıyorum. 

Peki siz en çok ne tercih edersiniz? 

Park vs kafe 

Instagram storylerinde okuyacağım dediğim kitabı okudum, bitti😄  Eve gitmeme 4 gün kala başlamak aklıma geldi. Normalde bir arkadaşım eve gitmeyi planlamadığı bir zamanda gitti ve bana kitabı kütüphaneye bırakmamı rica etti.  Tabii kitap çekmecemde haftalarca durdu o sıralarda da başka bir kitap okuyordum zaten. En sonunda gitmeme yakın bir okuyayım, herkeste duymuştum ne diyormuş dedim.  Sizlerden de güzel yorumlar gelince okumak kaçınılmaz oldu🌸😊. 

 

 Ali Lidarla tanışmam 6 sene öncesine dayanıyor.  Instagramdan Twitterdan takip ettiğim her anlamda çok beğendiğim biri vardı. Sıla' ya hayran,Murat Menteş Romanları okuyan,  Ali lidar şiirleri okuyan biriydi. İlk onunla tanımıştım Ali Lidarı, Alengirli şiiri paylaşmıştı. Hani , "Ben seni severim sevmesinede toplum buna hazır değil."  diye başlayan. O zamanlar şiir seven biri değildim tabii -şiiri meziyetini  anlayacak olgunlukta değilidim demek daha doğru olur-  Gittim, ona özenip Murat Menteş kitaplarını okudum falan.  Güzel de oldu. Farklı bir tarza sahipmiş kitapları. O sırada hala ara ara şiirlerden alıntılar paylaşıyor falan. Yavaş yavaş şiiri de sevmeye başlamıştım. Ama sonra garip bir şekilde o güzelim kişisel blog sayfası tüm edebi kişiliği, beyfendiliği bianda kayboldu. Takip etmeye artık lüzum yoktu. Bir sürü güzel alışkanlık kazanmıştım zaten. Neyse geçen yaz hasbel kader Ali Lidarın şiiriyle karşılaştım. Şiir çok hoş. Tekrar tekrar dinledim.( Hatta o şiir ezberimde şu an.) Hemen ınstgarmdan takip etmeye başladım. Sıkı takipçisi oldum bu zamana kadar her postunu merakla okuyorum. yaptığı şeyleri ilgiyle takip ediyorum. Bir fotoğraf atsada alıtndaki yazıyı okusam diye düşünüyorum. Artık bir zahmet  kitabınıda al dedim kendime. Sonunda Ali Lidarın kitabına kavuştum. Bakalım kitapta neler bekliyor beni.

Peki siz şimdi ne okuyorsunuz?

 Merhaba Cağnııım okuyucularımm:)))

Mevlid kandili için küçük bir hazırlık yaptım. Sizinle paylaşayım dedim belki ilham olur sizde bu günü daha özel kılmak istersniz yada diğer kandillere:)